Alamat ng Saging (2nd version)

May isang dalagang hinahangaan sa angkin niyang kagandahan. Mariang Maganda ang tawag sa kaniya. Siya ay may harding puno ng sariwang halaman. Marami dito ang namumulaklak. May rosal, kamya at santan dito. Mayroon ding sampaguila, eadena de amor at ehampaea. Nakikipagtagisan ng gan(Ja ang dalaga sa bawat bulaklak na dito ay makikita.

Parang kabubukadkad na bulaklak pa lang si Maria. Siya ay batang-bata pa. Bagamat marami nang aali-aligid na nanliligaw ay wala pa siyang mapili isa man.

Alamat ng Pusit

Noong unang panahon sa mga sapa, ilog at dagat ay walang bagay na nabubuhay. Ang Bathala ng Karagatan ay nalulungkot sapagkat pawang alon ng tubig ang nakikita niyang takbuhan nang takbuhan.

“Ah, gagawa ako ng mga bagay na makalalangoy sa tubig o makauusad sa rnga pampang.” nakangiting nangusap ang Bathala ng Karagatan.

Sa isang kisapmata ay nagkaroon ng naglalanguyang bagay sa tubig.

Alamat ng Pinya (2nd version)

Sa isang komunidad sa Iloilo ay may mag-inang naninirahan. Ang ina, na isang balo ay si Aling Kerok at ang anak naman ay si Pina. Mahal na mahal ng ina ang nag-iisang anak niya. Sapagkat wala nang ama, inisip ni Aling Kerok na ang pagpapalayaw sa anak ay isang mabuting hakbang sa pagpapabuti sa pag-uugali ng bata. Nagkamali si Aling Kerok sapagkat nasanay si Pina sa laging pagsandal sa kaniya. Hindi gumagawa ng anumang bagay si Pina na di ikinukunsulta sa ina. Lagi at laging si Aling Kerok ang gumagawa sa bahay. Kung hindi utusan ay maglalaro lang si Pina mula umaga hanggang hapon. Kapag napagod sa kalalaro matutulog na lang ito o mamimintana.

Lagi nang nagagalit si Aling Kerok. Napupuno siya sa gaht sa katamarang ipinakikita ni Pina.